Alles is een overweging waard, waarover zou jij hier willen lezen
Herken jij dit?

Herken jij dit?

In het boek ‘De Maya profetie’ van Steve Alten las ik een fragment uit het dagboek van Professor Julius Gabriel. Fictie of niet, wat denk jij van het volgende:

“Die gedachte deed me beseffen dat onze soort ondanks al haar prestaties en verrichtingen vanuit evolutionair standpunt gezien eigenlijk nog maar in de kinderschoenen staat. Misschien is dat de reden dat we zo tot geweld zijn geneigd of waarom we zulke koesterende, emotionele wezens blijven, die altijd liefde tekort komen en zich altijd alleen voelen. We zijn als dertigduizend jaar oude peuters die gewoon niet beter weten. We zijn een planeet van kinderen en de aarde is een reusachtig weeshuis zonder volwassen geesten om ons wegwijs te maken in de gang van zaken in het universum. We zijn gedwongen onszelf te onderwijzen, door schade en schande wijzer te worden. We leven en sterven als rode bloedcellen die met roekeloos enthousiasme door het hele lichaam van de mensheid circuleren. We zijn nog zo jong, zo onervaren en zo naïef. De dinosauriërs heersten tweehonderd miljoen jaar lang over de aarde, terwijl onze eerste voorouders pas minder dan twee miljoen jaar geleden uit de boom zijn gevallen. In onze ongelofelijke onwetendheid voelden we ons superieur. De waarheid is dat onze soort uit niet veel meer dan kinderen bestaat… nieuwsgierige, onwetende kinderen”.

Ik ben benieuwd of het jouw tot gedachten maken aanzet. Misschien had je al ideeën, ik hoor het graag.

2 Comments

  1. Interessant gezichtspunt Henk. Het zet me aan het denken. Wat mij wel al heel lang opvalt is dat wij denken als mens superieur te zijn aan andere wezens op deze aarde. We zijn natuurlijk wel een ‘succesvolle’ soort. Nou ja, het is maar hoe je het bekijkt; wellicht gaan wij ten onder aan ons eigen ‘succes’.

  2. Henk

    Dag An,

    Leuk dat je reageert op het stukje hierboven.

    De keuze die we als mens gemaakt hebben, landbouw te gaan plegen, heeft de natuurlijke, bij de mens horende, vorm van leven verstoord. Het idee ‘bezit’ werd vanaf toen belangrijk, wat tevens inhield dat je het diende te beschermen. Voor de overgang naar de landbouw was alles voor iedereen, en maakte je gebruik van al wat er was ,naar behoefte. Je hield graag rekening met anderen, zoals anderen rekening hielden met jou, je was immers afhankelijk van elkaar. Als groep kon je overleven. Het idee ‘bezit’ heeft de mens materialistisch en egoïstisch gemaakt. En we zijn in staat gebleken te moorden in onzinnige oorlogen en, zoals in de huidige tijd, steeds meer de zintuiglijke waarneembare, analoge wereld voor een digitale te verruilen. We zijn maximaal van onze basisvorm verwijderd, levend tussen plastic in een wegwerpmaatschappij. Ik denk dat we gefaald hebben. 🤷🏼‍♂️

Laat een antwoord achter aan Henk Reactie annuleren

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *