Alles is een overweging waard, waarover zou jij hier willen lezen
Faalt de gemeenschap?

Faalt de gemeenschap?

In een samenleving die gericht is op economische groei, zijn er binnen die samenleving mensen die alles behalve geschikt zijn om aan het, populair gezegd, “monopolyspel” mee te doen, een onoverkomelijk feit. Het aantal mensen dat het monopolyspel niet kan spelen, wordt bij toename van het economisch succes groter. Zij die nog wel mee willen/kunnen/moeten doen, worden steeds meer op de spits gedreven om het spel beter te spelen. De verleidingen om je in het spel te houden zijn groot. De ankers zijn: relaties, kinderen, hypotheek, auto, afhankelijkheid van sociale media, status en het idee iemand te zijn zolang je maar kunt laten zien dat je mee blijf doen. En we blijven meedoen, en het klinkt niet fijn maar we gaan door ook al vallen er daar dagelijks doden bij! Doorgaan ondanks de vele lichamelijke en geestelijke klachten die het met zich meebrengt. Zij die niet zo succesvol zijn maar toch de kans zien mee te blijven doen, worden het zwaar getroffen.

Het streven naar steeds meer economische welvaart is een totaal onwerkbare situatie. Mensen worden blind voor al het andere dan geld en macht over geld en zijn zich uiteindelijk niet meer bewust van hun drijfveren het leven als persoon te ervaren. Het is duidelijk dat dit leven niet meer toebehoort aan de individuele mens maar aan het ‘spel’ van macht en geld. Het is al zo’n oud gegeven dat de Maya’s er speciale kalenders op na hielden om een zekere balans te houden tussen het leven en het vergaren van macht en geld. Enkele kalenders gaven het moment waarop alle schulden van iedereen kwijtgescholden moesten worden aan. Om daarna het spel weer opnieuw op te kunnen starten, zo had en behielden alle leden van het volk hun mogelijkheden.

Het uitgangspunt van een samenleving zou mogen zijn dat we voor elkaar zorgen en dat niemand daarvan uitgezonderd wordt. We zouden ons kunnen realiseren dat elk individu bijzonder is en dat zijn/haar talenten ten dienste kunnen staan van iedereen. We kunnen leren begrijpen dat je daarvoor niet eens naar school hoeft te gaan. Dat talenten als basiseigenschap in elk mens te vinden zijn. In zo’n samenleving is het geestelijk en emotioneel volwassen worden een prachtige drijfveer voor een weg naar bewustwording. Volwassenheid en de tekenen daarvan zijn in de huidige wereld nauwelijks te onderscheiden. Zij die rijp en volwassen zijn zwijgen in de regel en kijken bedroefd toe vanuit hun inzichten. Inzichten die voor zovelen een ondersteuning, zelfs een ‘redding’ kunnen zijn, maar waar vreemd genoeg weinig vraag naar is.  Als jij dit zo leest, wat zijn dan jouw ideeën en gedachten wil je deze delen?

One comment

  1. Dit is een hele mooie gedachte Henk. Prachtig. Wat wij in onze samenleving doen is te veel waardering hechten aan opleiding en status. En ten aanzien van het economische model: mijn moeder zei altijd:” Kind, pas op voor het communisme.’. Nu anno 2022 zie ik dat het kapitalisme ook niet werkt. Te veel geld gedreven. Ik zeg al jaren: we moeten naar een deel-economie. INderdaad: goed voor elkaar zorgen. Meer delen en hergebruiken. Duurzaamheid zowel in materiele zin als in sociale zin.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.